Analiza przyczyn uszkodzeń pierścienia zewnętrznego łożyska stożkowego ze stali nawęglanej
2026-06-18
Pierścień zewnętrzny łożyska stożkowego wykonanego ze stali nawęglanej G20CrNi2Mo uległ pęknięciu podczas pracy. Ponieważ łożysko to jest produkowane w dużych ilościach i stosowane w krytycznych elementach, aby uniknąć ponownego wystąpienia podobnych pęknięć, konieczne jest zidentyfikowanie przyczyn jego zniszczenia. W artykule, w oparciu o makroanalizę, mikroanalizę i analizę skaningowej mikroskopii elektronowej, rozważono przyczyny pęknięć.
Makroskopowe oznaki pękania pierścienia zewnętrznego
Na zewnętrznej powierzchni uszkodzonego pierścienia zewnętrznego łożyska stożkowego ze stali nawęglanej, oprócz jednego pęknięcia przelotowego równoległego do osi, występują także dwa rozbieżne, cienkie pęknięcia powstałe w wyniku dużego pęknięcia. Oprócz stref niepracujących na obu końcach i w części środkowej, na pierścieniu znajdują się dwie duże strefy zużycia, którymi są różne błyszczące białe paski. Od krawędzi strefy zużycia, znajdującej się około 20 mm od końca, rozpoczyna się szereg małych prostych pęknięć typu „łuska”, których kierunek jest równoległy do dużego pęknięcia; najdłuższe mają około 40 mm, większość 5–10 mm, jak pokazano na ryc. 1 i ryc. 2. Te znaki wskazują, że w wyniku rozwoju jednego z tych małych pęknięć powstało duże pęknięcie przelotowe.
